Citaat | Parket bij de Hoge Raad 28 januari 2000

Alinea 32 Parket bij de Hoge Raad 28 januari 2000

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 28 januari 2000, ECLI:NL:PHR:2000:AA4607.

Door de invoering van de WLA zou de gemeentelijke verhaalsplicht in nieuwe gevallen dus ipso facto worden beperkt tot twaalf jaar, de periode waartoe de onderhoudsplicht werd gelimiteerd. Doordat de wijziging van de Algemene Bijstandswet eerder in werking zou treden dan de WLA, rezen in de Eerste Kamer bezwaren met betrekking tot de verhaalsplicht in oude gevallen, met name tegen het ongelimiteerde karakter daarvan. Daarop heeft de regering in een novelle een limitering van de verhaalsplicht voor oude gevallen voorgesteld, hetgeen heeft geleid tot de Wet van 15 april 1992, Stb. 194. Hierbij is de verhaalsplicht in oude gevallen (nl. waarbij de echtscheiding, scheiding van tafel en bed of ontbinding van het huwelijk was uitgesproken vóór de inwerkingtreding van de WLA) beperkt tot twaalf jaar na de datum van de inschrijving van het vonnis in de registers van de burgerlijke stand (zie art. Xa van de wet van 15 april 1992, Stb. 193 en voor een voorbeeld Hof ‘s-Gravenhage 10 juli 1992, NJ 1993, 230.). De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft ter gelegenheid van de behandeling van deze wetten opgemerkt (Nota naar aanleiding van het Verslag, Eerste Kamer, vergaderjaar 1991-1992, 20 598 en 22 379, nr. 213a, p. 5):

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/814f42233e2976cfb2a5b4ac19f2028521111a4df89134d1537629eb313c65b7. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 814f42233e2976cfb2a5b4ac19f2028521111a4df89134d1537629eb313c65b7, en de alinea staat in dat document op bytes 16692 tot 17957.