Alinea 17 Parket bij de Hoge Raad 28 januari 2000

6. Het Hof Amsterdam heeft deze beschikking vernietigd en bepaald dat de verplichting van de man tot betaling van een uitkering tot levensonderhoud eindigt met ingang van 31 december 1999. Het stelde daartoe voorop dat uit het systeem van de Wet limitering na scheiding voortvloeit dat slechts in geval van behoeftigheid van de vrouw sprake kan zijn van een alimentatieverplichting die voortduurt na de in de wet voorziene termijn. De draagkracht van de man dient, aldus het Hof, daarbij in beginsel buiten beschouwing te blijven. Bij de beoordeling van de behoeftigheid van de vrouw moet als maatstaf worden genomen de maatstaf die Uw Raad in zijn fiscale jurisprudentie heeft aanvaard voor de beoordeling van de aftrekbaarheid als buitengewone last van uitgaven tot voorziening in het levensonderhoud van een ander. Aldus het Hof, dat zo tot de slotsom kwam dat het bij de beoordeling van de vraag of de limitering te ingrijpend is, gaat om de vraag of de vrouw "voldoende eigen middelen heeft tot het voeren van een redelijk bestaan overeenkomstig haar plaats in de samenleving". Het Hof beantwoordde deze vraag vervolgens bevestigend met de overweging dat niet valt in te zien waarom de vrouw, die afgezien van de alimentatie-uitkering nog beschikt over een inkomen van ruim f 30.000,- en een vermogen van ongeveer

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7eab2587f47a6b90f67d7942f9c9f420a1be96e077fd2875deef1d341ccea057 | shasum -a 256