Alinea 39 Parket bij de Hoge Raad 18 februari 2000

2.11. Onderdeel 4 van het middel klaagt erover dat het hof zijn oordeel, dat De Boer in het opgedragen bewijs is geslaagd, onvoldoende heeft gemotiveerd in het licht van de stellingen van [eiser] in de conclusie na enquête van 9 april 1997 onder 4. Deze klacht kan bij gegrondbevinding van onderdeel 3 onbesproken blijven. T.a.p. heeft [eiser] betwist dat de door De Boer als bewijsmiddel overgelegde offertes daadwerkelijk door Score Promotions BV aan de betreffende supermarktondernemingen zijn verzonden, zulks met het argument dat De Boer geen reacties van de ondernemers op die offertes heeft getoond. Het hof heeft geen aanleiding gezien te veronderstellen dat de offertes geen getrouwe kopieën zouden zijn van daadwerkelijk door Score Promotions BV verzonden offertes (rov. 6). Daaruit blijkt dat het hof zich rekenschap heeft gegeven van hetgeen [eiser] in punt 4 van de conclusie na enquête had aangevoerd. Het oordeel van het hof is niet onbegrijpelijk: het ging er niet om of de offertes waren aangekomen, maar of Score Promotions BV vóór de offerte aan De Boer een oorspronkelijk ontwerp voor het Sjopspel in de aanbieding had. Voorts heeft [eiser] t.a.p. gewezen op het prijsverschil tussen de offertes aan de overige supermarktondernemingen en de offerte aan De Boer. Of het argument van het prijsverschil voldoende gewicht in de schaal legt om aan te nemen dat het hier om hetzelfde of om een ander spel ging, staat exclusief ter beoordeling van de rechter die over de feiten oordeelt. Onderdeel 4 van het cassatiemiddel faalt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/af54ea4ca15fb4b8b04c31d32033f57e58317ceb6a07bee1ce55f590ccf2c52d | shasum -a 256