Citaat | Parket bij de Hoge Raad 23 februari 2000

Alinea 42 Parket bij de Hoge Raad 23 februari 2000

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 23 februari 2000, ECLI:NL:PHR:2000:AA4919.

“Bij de regeling van de voldoening of afdracht op aangifte bleken het tijdvak en het tijdstip, waarin (waarop) de belasting verschuldigd wordt of is ingehouden, belangrijk te zijn. Weliswaar ontstaat de materiële belastingschuld telkens wanneer het belastbare feit zich voordoet, maar het totaal van de in een tijdvak ontstane schuld behoeft pas na afloop van het tijdvak te worden voldaan of afgedragen. Er ontstaat derhalve een scheiding in de tijdvakken, wat reeds een aanknopingspunt biedt voor de belangrijke gevolgtrekking, dat niet te weinig kan worden betaald met een beroep op de omstandigheid, dat over een vroeger tijdvak te veel is betaald of op grond van een teruggaveregeling te weinig is terugontvangen. Een ander bezwaar daartegen kan men zien in de omstandigheid, dat dan in wezen de mogelijkheid van discussie over een aangelegenheid, waartegen geen bezwaar of beroep meer mogelijk is, opnieuw zou worden opengesteld.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/5c8d99417c8e85da3f686c7b210500febe72f13609311188d3734de8692f133d. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 5c8d99417c8e85da3f686c7b210500febe72f13609311188d3734de8692f133d, en de alinea staat in dat document op bytes 15815 tot 16766.