Alinea 66 Parket bij de Hoge Raad 21 maart 2000

28. Daarnaast heeft de rechtbank er blijk van gegeven dat zij heeft beoordeeld of het beweerdelijk politieke karakter van de feiten anderszins aannemelijk is geworden. Met de rechtbank ben ik van oordeel dat hetgeen namens verzoeker is aangevoerd (in de toelichting op het middel wordt in het bijzonder gewezen op de bladzijden 1,2, 8, 9, 17 en 18 van de pleitnota, waarmee gedoeld wordt op de pleitnota die is voorgedragen ter zitting van 15 juni 1999) geen onderbouwing bevat van de stelling dat het in de overgelegde stukken omschreven feit - het neerschieten van de politiefunctionaris - een politiek delict oplevert. Ook in de ter zitting van 10 augustus 1999 voorgedragen pleitnota is die onderbouwing niet te vinden. Dat de ETA en daarbij behorende groeperingen een beweging vormen die staatkundige veranderingen beogen af te dwingen, en daarbij (grof) geweld niet schuwen, durf ik rustig een feit van algemene bekendheid te noemen. Noch daaruit, noch uit de omstandigheid dat verzoeker ook in de overgelegde stukken met een commando van de ETA in verband is gebracht, kan evenwel volgen dat het in die overgelegde stukken omschreven feit, waarbij verzoeker betrokken zou zijn geweest, vanuit het perspectief van degenen die dat feit begingen het beoogde politieke doel in rechtstreekse zin naderbij kon brengen. Korter gezegd: door of namens verzoeker is niet aannemelijk gemaakt dat er, in de visie van verzoeker, althans van degenen die het feit hebben begaan, een rechtstreeks verband is tussen de moord en het beoogde politieke doel. Zonder in herhaling te willen vervallen: dat is nu juist het verband dat volgens de Nederlandse uitleveringsrechtspraak aannemelijk gemaakt zal moeten worden om een beroep op de politieke exceptie tegen uitlevering te doen slagen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c63dcfba5643048294835faedf5e3aea5944ea40a4ee38550ffaa6b332c60f88 | shasum -a 256