Alinea 32 Parket bij de Hoge Raad 31 maart 2000

12. Ook de aan het middel ten grondslag liggende veronder-stelling dat de onderhavige vervreemding met voorbehoud van vruchtgebruik valt onder het bereik van art. 4:969 is mijns inziens echter niet juist. Zoals gezegd, beoogt art. 4:969 "uit te schakelen de in de voorgeschreven, van des erflaters leven afhankelijk gestelde (mijn cursivering; DVL), kansover-eenkomsten gelegen mogelijkheid om den erfgenaam uit den boedel ten koste van de legitimarissen een voordeel te doen toevloeien". In het onderhavige geval is weliswaar sprake van vervreemding onder voorbehoud van vruchtgebruik, doch niet kan worden gezegd dat dit vruchtgebruik afhankelijk is gesteld van het leven van de erflater(s) (de ouders van [eiser]) nu het vruchtgebruik immers in zoverre is beperkt dat het in ieder geval eindigt op 15 maart 1983, een tijdstip waarop de erfla-ters naar verwachting nog in leven zouden zijn gezien hun leeftijd ten tijde van de vervreemding en de statistische gegevens omtrent de gemiddelde levensduur. Naar mijn oordeel valt de onderhavige vervreemding dan ook niet binnen het - beperkte - bereik van art. 4:969, zodat de vraag of de onder-havige vervreemding een materi-ële schenking in zich bergt die voor financiële inkorting in aanmerking komt hooguit (namelijk indien tevens sprake is van een bevoordelingsbedoeling) beves-tigend kan worden beantwoord ingeval de waarde van de volle eigendom van het perceel ten tijde van de vervreemding over-treft de koopsom plus de waarde van het in de tijd beperkte vruchtgebruik op dat tijdstip. Ik begrijp uit 's Hofs arrest dat dit college daarvan ook is uitgegaan met zijn overweging dat "gezien de beperkte duur van het vruchtgebruik en de bekende leeftijd van de rechthebbenden die meebrengen dat de waardevermindering tamelijk concreet kan worden berekend" niet valt in te zien dat de waardevermindering veroorzaakt door het vruchtgebruik in casu niet in mindering zou mogen worden gebracht op de waarde van het verkochte in vrije staat. Het Hof heeft dan ook terecht geoordeeld dat voor een financiële inkorting niet te vrezen valt omdat in casu de koopprijs is berekend aan de hand van objectieve maatstaven (de toen gel-dende prijzen per m2) waarbij ook het voorbehouden vruchtge-bruik is verdisconteerd. Van de door [eiser] gestelde "onjuiste formulering" in de door de notaris verleden akte kan dan ook geen sprake zijn.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b58d0c5b9f1d8fa9c26306647578a39fa0c98148684221be8e619c99121702ca | shasum -a 256