Alinea 44 Parket bij de Hoge Raad 21 april 2000

3.7. De steller van het middel heeft mogelijk het leerstuk van de voordeeltoerekening in gedachten gehad. Heeft eenzelfde gebeurtenis voor de benadeelde naast schade tevens voordeel opgeleverd dan moet, voor zover dit redelijk is, dit voordeel bij de vaststelling van de te vergoeden schade in rekening worden gebracht (vgl. art. 6:100 BW-NL). De door het hof in rov. 4.12 genoemde “voordelen die het beroep van notaris in andere opzichten met zich mee brengt” komen niet voort uit het schadetoebrengende feit en komen dus niet in aanmerking voor voordeeltoerekening. Evenwel moet worden geconstateerd dat het hof geen voordeeltoerekening heeft toegepast. Het hof stond voor de taak, de door eiser geleden immateriële schade te begroten op de wijze die het meest met de aard ervan in overeenstemming is10. Het hof heeft voor de immateriële schade, geleden door de vrijheidsbeneming, primair aansluiting gezocht bij “de daarvoor geldende gangbare vergoedingen”, waarbij het hof wijst op de “hier te lande geldende opvattingen” daaromtrent. Het hof heeft zich vervolgens de vraag gesteld of er aanleiding was eiser méér immateriële schadevergoeding toe te kennen dan in dit soort gevallen gebruikelijk is. Die vraag heeft het hof ontkennend beantwoord. Bij de beantwoording van deze vraag mocht het hof, tegenover de nadelen van de extra publiciteit die aan ambtsdragers als eiser ten deel valt, de voordelen van de functie in de afweging betrekken. Het hof heeft dus niet in zijn afweging een factor betrokken die het niet in de afweging had mogen betrekken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9f0eb7d3b43dc65a51521fdf5518a000a5b3ee5d5996e3dd402b4db15fad8faa | shasum -a 256