Alinea 116 Parket bij de Hoge Raad 28 april 2000

Het standpunt van Montedison c.s. kwam erop neer dat Montedison er helemaal geen behoefte aan had, het beleid van het bestuur van Domp mede te bepalen en op de stoel van het bestuur te gaan zitten. Zij wilde de muziekhandel Domp juist van de hand doen en het kwam haar goed uit dat [oud-werknemer] bereid was de aandelen over te nemen en de muziekhandel voort te zetten als onderdeel van het Fender-concern. Hoe [oud-werknemer] de overname dacht te financieren en wat zijn verdere plannen met de ontwikkeling van Domp waren, was zaak van [oud-werknemer] en zijn echtgenote. In appèl heeft de curator in antwoord op dit verweer aangevoerd33 dat [oud-werknemer] zijn plannen in dienst van Montedison heeft voorbereid en dat Montedison daarop in zoverre invloed heeft gehad dat het plan voor de overname oorspronkelijk voorzag in een dividenduitkering vóór de overdracht van de aandelen, maar op aanwijzing van [verweerder 2] is gewijzigd in een aandelenoverdracht, gevolgd door een dividenduitkering. Uit deze stelling kan hoogstens worden afgeleid dat Montedison als verkoopster invloed heeft uitgeoefend op de besluitvorming in de vergadering van aandeelhouders d.d. 1 oktober 1988, maar niet dat Montedison op de stoel van de statutair bestuurder(s) van Domp is gaan zitten. De motivering van het hof in rov. 4.27 is niet ontoereikend of onbegrijpelijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7e8b8197b12d79a3ee89de1abb2583325182c87218271b9c7e20bb2c05aefcc7 | shasum -a 256