Alinea 47 Parket bij de Hoge Raad 26 mei 2000

9. Deze motiveringsklacht faalt. Van onbegrijpelijkheid is mijns inziens geen sprake. De procedure in hoger beroep vond aanvankelijk - gezien het beroepschrift en het verweerschrift - plaats tussen 105 appellanten, te weten [verweerder 1] en 104 anderen onder wie [verzoeker 8] en [verzoekster 9], en 8 geïntimeerden, te weten [verzoeker 2] en 7 anderen onder wie [T.] (de niet verschenen [..] Vastgoed en [..] Beheer buiten beschouwing gelaten). Uit de hiervoor onder 6 geciteerde overweging van de Rechtbank met betrekking tot hetgeen de raadslieden van partijen ter zitting hebben betoogd omtrent de vraag wie voor het vervolg van de procedure als appellant dan wel als geïntimeerde moest worden aangemerkt, blijkt dat de Rechtbank dit betoog aldus heeft opgevat dat [verzoeker 8] en [verzoekster 9] zich als appellanten terugtrokken zodat aan de zijde van appellanten resteerden "[verweerder 1] en 102 anderen" en dat in de plaats van geïntimeerde [T.] is gekomen [verweerder 103] zodat aan de zijde van geïntimeerden (de niet verschenen hypotheekhouders buiten beschouwing gelaten) sprake bleef van "[verzoeker 2] en 7 anderen. De verklaring van de raadslieden bij pleidooi in appel dat [verzoeker 8] en [verzoekster 9] "qua standpunt" aan de lijst van [verzoeker 2] wensten te worden toegevoegd en dat [verweerder 103] "qua standpunt" aan de zijde van [verweerder 1] wilde worden toegevoegd, heeft de Rechtbank kennelijk niet opgevat als een wens om daadwerkelijk als formeel geïntimeerde of formeel appellant op te treden. Dat oordeel is niet onbegrijpelijk nog daargelaten dat de aan het middel kennelijk ten grondslag liggende opvatting dat het is toegestaan op een dergelijke informele wijze van "kant te wisselen" mij niet juist voorkomt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/55d2c809173b7c4790e3c0096c56c03d1d515bb3030039314068e6a0c9387790 | shasum -a 256