Alinea 38 Parket bij de Hoge Raad 16 juni 2000

2.15. Het onderdeel bevat echter ook een motiveringsklacht. In de eerste plaats blijkt uit de motivering niet uitdrukkelijk van welke (in het verkeer geldende) opvattingen omtrent de omvang van de mededelingsplicht van de verkoper en de onderzoeksplicht van de koper het hof is uitgegaan. In zoverre voldoet de redengeving niet aan de motiveringseis dat zij voor partijen en voor de cassatierechter controleerbaar is. Belangrijker nog, is m.i. dat het hof enkele stellingen heeft laten liggen die - indien niet gepareerd - aan de genomen beslissing in de weg kunnen staan. Daaronder: de stelling van L.E. Beheer dat zij bij de bepaling van de koopprijs voor de aandelen is afgegaan op de jaarstukken en dat uit de jaarstukken nu juist blijkt dat vanaf 1989 steeds hetzelfde bedrag voor stamrecht gereserveerd is en niet, door rentebijschrijving, een telkens hoger bedrag19; de stelling dat [de echtgenoot] nimmer een voorbehoud heeft gemaakt met betrekking tot eventuele rechten van zijn echtgenote [de echtgenote]20 terwijl uit de balans niet te zien was dat [de echtgenote] aan het stamrecht enig recht kon ontlenen21. Met andere woorden: volgens L.E. Beheer had zij geen aanleiding om vragen te stellen of nader onderzoek te doen. Daarbij komt dat het litigieuze bedrag van f 42.452,-, in relatie tot de koopsom van f 230.000,- van betekenis is22.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bd8bbb8c638334cda12cb207529fbe7d80fdf58b6ef34314026aa43cbc3d0131 | shasum -a 256