Alinea 119 Parket bij de Hoge Raad 28 juni 2000

“Ingevolge goed koopmansgebruik dient de waardering van een nominaal pensioen per ultimo 1992 (en opvolgende jaren) plaats te vinden met inachtneming van een lage, namelijk op het voorzichtigheidsbeginsel van goed koopmansgebruik gebaseerde, rekenrente. Dit sluit ook aan bij de waardering door professionele verzekeraars die nominale pensioenen waarderen met inachtneming van een voorzichtige rente van 4%. Gelet op de huidige rentestand die al gedurende een geruim aantal jaren structureel laag is, zou waardering met inachtneming van een hogere rente ook risicovol zijn. Dit geldt temeer daar de beleggingen die beschikbaar dienen te zijn voor pensioenverplichtingen in het algemeen - en ook in de onderhavige situatie - voorzichtig, dat wil zeggen risicomijdend - worden belegd, hetgeen leidt tot een laag rendement. Wanneer de huidige lage rentestand nog langere tijd aanhoudt - en analyses wijzen daar wel op - dan kan het zelfs wel zo zijn dat een rendement van 4% niet haalbaar is. Gelet hierop en op de omstandigheid dat professionele verzekeraars uitgaan van een voorzichtige rente, is ’s-Hofs andersluidende oordeel onbegrijpelijk; met name is onbegrijpelijk ’s-Hofs oordeel in r.o. 5.3. dat belanghebbende geen feiten en omstandigheden heeft aangedragen die de door haar gevolgde berekeningswijze rechtvaardigen, immers het gaat hier niet om feiten en omstandigheden, maar om direct uit de wet voortvloeiende waarderingsregels.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7f09a787920a2564da38ae71ec651f326f6d240583d7401748201a7fb878a837 | shasum -a 256