Alinea 26 Parket bij de Hoge Raad 11 juli 2000

“Deze omschrijving brengt een verlichting mee voor de stel- en bewijslast van het Openbaar Ministerie. Als dader wordt aangemerkt degene op wie in het maatschappelijk of economisch verkeer een zodanige functie rust die medebrengt dat in bepaalde gevallen zorg wordt gedragen dat een bij de wet geïncrimineerde toestand niet intreedt. Gesproken wordt wel van functioneel daderschap. Voldoende is dat aangetoond wordt dat die toestand zich voordeed en dat de aansprakelijk te stellen persoon de in de wetstekst uitdrukkelijk genoemde of veronderstelde functie bezat. In casu is die toestand: dat door tussenkomst van ter beschikking gestelde transportmiddelen documentloze vreemdelingen of vreemdelingen voorzien van valse documenten Nederland zijn ingereisd. De kwaliteit is die van vervoerder op de desbetreffende lijn. Daarmee staat het daderschap vast. De functionaris moet, als hij zich alsnog van de aansprakelijkheid wil bevrijden, bij wege van verweer - men spreekt wel van een daderschapsuitsluitingsgrond - aantonen dat door hem de nodige bevelen zijn gegeven, de nodige maatregelen zijn genomen, de nodige middelen zijn verschaft en het redelijkerwijs te vorderen toezicht heeft gehouden om die toestand te voorkomen. Kan hij dat niet, dan wordt hij geacht de zorgplicht te hebben geschonden. Zijn daderschap staat vast via de constatering van functie en de geïncrimineerde toestand. In zekere zin is dus sprake van een daderschapsvermoeden en een daarmede gepaard gaande omkering van de bewijslast.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/10c02ca5e6787f71c8659dfd768739524b936478ae65d8ee42b43a7013f13fed | shasum -a 256