Alinea 71 Parket bij de Hoge Raad 11 juli 2000

40. Door verdachte is in feitelijke aanleg uitgebreid aangevoerd dat hij, ondanks het gebrek aan bezit van de juiste documenten bij de vreemdelingen, wél aan de zorgplicht voldaan zou hebben. De rechtbank heeft dit verweer gemotiveerd verworpen. Uit de als bewijsmiddel 1 opgenomen verklaring van [vertegenwoordiger van verdachte] en bovengenoemde fax, die als bewijsmiddel 6 is opgenomen, heeft de rechtbank afgeleid dat verdachte haar commerciële belangen liet prevaleren boven haar zorgplicht om door de nodige maatregelen en het redelijkerwijs te vorderen toezicht te voorkomen dat vreemdelingen zonder de vereiste papieren door haar naar Nederland werden vervoerd. De bewuste verklaring van [vertegenwoordiger van verdachte] houdt onder meer in dat het ontbreken van een A-visum niet bij voorbaat een reden is om iemand te weigeren en dat dit samenhangt met de commerciële belangen van de [verdachte]. Deze verklaring over het beleid van de [verdachte] wordt bevestigd door de fax aan de buitenpost Karachi, waarin met zoveel woorden staat dat passagiers die juist gedocumenteerd zijn voor hun eindbestemming moeten worden geaccepteerd. Doordat de fax een bevestiging vormt van dit in de bewijsvoering vastgestelde algemene beleid van de [verdachte] is het niet van belang dat deze fax gericht is aan de buitenpost Karachi en is de inhoud is deze wel degelijk redengevend voor de bewezenverklaring.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/10c02ca5e6787f71c8659dfd768739524b936478ae65d8ee42b43a7013f13fed | shasum -a 256