Alinea 91 Parket bij de Hoge Raad 11 juli 2000

54. De onder a) verwoorde klacht stelt opnieuw de vraag aan de orde of in beginsel kan worden aangenomen dat de plicht tot controle niet is nagekomen, indien vreemdelingen worden vervoerd die niet over de vereiste papieren beschikken. Het is duidelijk dat de wetgever bij het ontwerpen van de zorgplicht daarvan is uitgegaan. Dat is mijns inziens ook redelijk, omdat de situatie dat vreemdelingen niet over de vereiste papieren beschikken een ernstige aanwijzing oplevert dat er niet deugdelijk gecontroleerd is. In die omstandigheden mag van de vervoerder die verplicht is te controleren, verwacht worden dat deze geargumenteerd aanvoert dat van zijn kant de nodige maatregelen etc. zijn genomen om dit te voorkomen. Indien de vervoerder dat aanvoert, zal bij een eventuele bewezenverklaring in de bewijsvoering moeten worden vastgesteld dat de gestelde maatregelen niet zijn genomen dan wel dat deze in die mate ontoereikend waren, dat de zorgplicht ondanks de getroffen voorzorgsmaatregelen geschonden is. Uitgaande van de wettelijke zorgplicht zou het onredelijk zijn indien de met opsporing belaste autoriteiten in elk geval waarin een vreemdeling zonder de vereiste papieren is aangevoerd, verplicht zouden worden om vast te stellen op welke wijze in dit concrete geval de voorgeschreven controle is uitgevoerd en of de genomen maatregelen toereikend waren om aan de in artikel 6 lid 2 Vw verwoorde zorgplicht te voldoen. Een dergelijke wijze van bewijsvoering is ook niet in strijd met art. 6 EVRM omdat er voldoende mogelijkheden zijn om tegenbewijs te leveren. Vgl. EHRM NJ 1991, 351 en NJ 1995, 593.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/10c02ca5e6787f71c8659dfd768739524b936478ae65d8ee42b43a7013f13fed | shasum -a 256