Alinea 99 Parket bij de Hoge Raad 14 juli 2000

9.3. Reformatio in melior is o.a. bepleit door Cornelisse (met betrekking tot de vermogensbelasting55), de redactie van het V-N in een onderschrift onder de genoemde uitspraak van het Haagse hof, en Freudenthal.56 Deze weg heeft de volgen-de bezwaren. Zo is er de juridisch-technische complicatie dat goodwill aleen aan een bedrijf verbonden kan zijn, terwijl het i.c. gaat om aandelenwaarde-ring (vgl. 5.7.). Gelijkheid zou dus alleen teweeg kunnen worden gebracht door het geven van een waarderingsvoorschrift, inhoudend dat goodwill bij de waardering van een 100% belang c.q. een meerderheidsbelang in (de aandelen van) een NV of BV niet in aanmerking behoeft te worden genomen, een stap die in HR 12 maart 1969, BNB 1969/93 voor de vermogensbelasting reeds impliciet is afgewezen. Naast dit wat formele bezwaar zijn er echter ook materiële, zwaarder wegende bezwaren. Niet valt in te zien waarom het feit dat erfge-namen van per-soon-lijke onder-nemingen te weinig suc-cessierecht verschul-digd zijn, mee moet brengen dat erfgenamen van aandelen in rechts-personen een overeenkomstig belasting-voor-deel krij-gen. Niet alleen bestaat voor dat voordeel als zodanig geen enkele grond, maar boven-dien wordt daarmee de bestaande onge-lijk-heid tussen deze twee groepen van belastingplichtigen vervan-gen door ongelijkheid tussen enerzijds die belastingplichtigen tezamen en anderzijds alle anderen, wier verkrijgingen - waaronder niet zelden indirect ook goodwill57 - wel naar de volledige waarde in het economische verkeer worden belast. Verder wordt daardoor de bestaande ongelijkheid tussen (rela-tief hoog-belaste) laag renderende en (relatief laagbelaste) hoog- renderende persoonlijke ondernemingen uitgebreid tot onderne-mingen van r-echtspersonen. Die weg moet derhalve naar mijn mening niet worden ingeslagen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5277a2329ccd287962e894aa5622a771e50ac0e63c17cc9acdb81d8102f27ad6 | shasum -a 256