Citaat | Parket bij de Hoge Raad 8 september 2000

Alinea 53 Parket bij de Hoge Raad 8 september 2000

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 8 september 2000, ECLI:NL:PHR:2000:AA7039.

3 Het hof noemt alleen het testament van 13 januari 1808. [Verweerder] c.s. hebben zich ook beroepen op een testament d.d. 31 juli 1809 (prod. 22 CvE), waarin de erflaatster het testament van 13 januari 1808 herroept en aan haar (niet met name genoemde) vrijgegeven slaven vermaakt: “haar testatrices plantagie genaamd Gato en haar testatrices loos & huijsjes daar aan met begeerte dat zij dezelve plantagie, loos en huijsjes niet zullen vermogen te verkopen, verhypothequeren of anders veraliëneren maar dat alles zullen moeten blijven voor hun en hunne kindskinderen in infinitum, en de vrugten en interessen daar van in gelijke portie genieten”. [Verweerder] c.s. beroepen zich daarnaast op een akte van afgifte legaat d.d. 21 februari 1812 (prod. 19 CvE). Voor historisch geïnteresseerden: de akte is beschreven door E.C. Henriquez in de bundel: Honderd jaar codificatie in de Nederlandse Antillen (Arnhem 1969) blz. 98.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/4f77e1c0b12ca7e1ba829a062b3a5beeee4a24035e6d6e1c4823d27533a9e9fa. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 4f77e1c0b12ca7e1ba829a062b3a5beeee4a24035e6d6e1c4823d27533a9e9fa, en de alinea staat in dat document op bytes 27022 tot 27970.