Alinea 58 Parket bij de Hoge Raad 22 september 2000

Bij nader inzien is dat echter niet zo merkwaardig: wat over blijft is immers dat (a) - naar voorshands moet worden aangenomen - wanprestatie is gepleegd door een verkoper/tussenhandelaar, en wel slechts (b) een wanprestatie die niet bestaat uit aflevering van een ‘absoluut ondeugdelijke’ zaak, waarbij komt (c) dat in cassatie als vaststaand moet worden aangenomen dat de verkoper niet wist in welk soort product de koper de zaak wilde verwerken en (d) dat zij niet ondeugdelijk was voor bepaalde aanwendingsmogelijkheden (ook in de sfeer van voor menselijke consumptie bestemde vleesproducten) waarvoor de koper haar ook had kùnnen gebruiken. Van belang is ook (e) dat het niet gaat om een gebrek dat het eindproduct onveilig (in de zin van schadelijk voor personen of andere zaken) doet zijn. Tenslotte (f) heeft de verkoper de ondeugdelijkheid niet gekend; hem kan ten hoogste worden verweten (of dat verwijt terecht is komt nog aan de orde) dat hij de zaak voor de aflevering niet deugdelijk heeft gecontroleerd. In zo’n situatie, die men zou kunnen kenschetsen als een zuiver geval van niet-conforme levering zonder bijzondere (‘bezwarende’) omstandigheden met uitsluitend bedrijfsschade als gevolg, kan m.i. de tekortkoming geen onrechtmatige daad jegens derden (afnemers van de koper) opleveren. Vgl. ook r.o. 2.6 in fine van het derde tussenarrest.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/93dcf44dd232214dcfa548df403517055e62df9d41835835f4754e4f8f671e5f | shasum -a 256