Alinea 23 Parket bij de Hoge Raad 29 september 2000

9. De vordering van de Staat tot verhaal van de kosten van sanering is gebaseerd op art. 21 IBS hetgeen, gegeven de door de wetgever in deze bepaling gekozen constructie, meebrengt dat deze vordering - zoals door het Hof terecht tot uitgangs-punt is genomen - slechts toewijsbaar is indien de bodemver-ontrei-ni-ging is veroorzaakt door de onrechtmatige daad van [eiseres], waarbij geldt dat voldaan moet zijn aan alle voor aan-sprakelijkheid op grond van onrechtmatige daad gestelde eisen. Zie het arrest van Uw Raad van 9 februari 1990, NJ 1991, 462, de twee arresten van Uw Raad van 24 april 1992, NJ 1993, 643 en 644, en de vier arresten van Uw Raad van 30 september 1994, NJ 1996, 196, 197, 198 en 199, alle zeven arresten met noot van Brunner. Nu het verhaal van de Staat in deze zaak nog is gebaseerd en toegewe-zen op grond van art. 21 IBS kan hier buiten beschouwing blij-ven dat de Interimwet bodemsane-ring inmiddels is vervallen bij de inwerkingtreding (op 15 mei 1994) van de Wet bodembescherming (zoals vastge-steld bij Wet van 10 mei 1994, Stb. 331 en gewij-zigd bij Wet van 10 mei 1994, Stb. 332), in welke Wet de Interimwet is "ingebouwd" en waarin art. 21 IBS is ver-van-gen door art. 75 waarvan het vijfde lid een bij-zon-der ver-haals-recht aan de Staat toe-kent voor geval-len waarin niet jegens enige overheid onrecht-matig is gehan-deld. Zie ove-rigens voor de mogelijkheid om in lopende procedu-res art. 75 lid 5 Wet Bodem-bescherming mede van toepas-sing te doen zijn op bodemver-ont-rei-ni-gin-gen die zich vóór de inwerkingtreding van deze wet hebben voorgedaan art. VI van deze wet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/eefc9ab0219653df5e8536b9502c932a5f0c6b63f41182ac7f950037d89729da | shasum -a 256