Alinea 103 Parket bij de Hoge Raad 11 oktober 2000

7.1. Uit tekst noch strekking van art. 34, lid 2, tweede volzin, BRK volgt dat de beweegreden voor de verplaatsing bij de vennootschap zelf aanwezig moet zijn. Voldoende is, juist gezien de strekking van de bepaling, dat de doorslaggevende beweegreden voor de verplaatsing was de ontwijking van dividendbelasting, ook als die beweegreden niet de beweegreden van de verplaatste, maar de beweegreden van de verplaatsers was. Wij hoeven ons dus niet te beperken tot de beweegredenen van de vennootschap zelf, die immers slechts vehikel van twee natuurlijke personen lijkt, maar kunnen mede in de beschouwing betrekken de beweegreden of -redenen voor het gehele plan, aanwezig bij de twee beleidsbepalers/aandeelhouders. Hier is daarom mijns inziens sprake van een onjuiste rechtsopvatting van het Hof, dat immers (r.o. 5.5) aandeelhoudersmotieven irrelevant verklaart. Tot cassatie hoeft dat mijns inziens echter niet te leiden, nu uit de door het Hof vastgestelde feiten genoegzaam het gevolg getrokken kan worden dat binnen het grote plan de Nederlandse inkomstenbelasting vermeden werd door de emigratie van de aandeelhouders, de Arubaanse inkomstenbelasting vermeden werd door de regeling met de lokale fiscus (zie nader 7.7), en de Nederlandse dividendbelasting werd vermeden door de verplaatsing van de belanghebbende. Niettemin zou u kunnen overwegen te vernietigen en te verwijzen om meer expliciet te doen onderzoeken welke belasting de aandeelhouders/beleidsbepalers voornamelijk wensten te vermijden met de verplaatsing van de belanghebbende.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5945e02e8b87626a7812bb46d361d37b35350c25d72dded333c1db5faef5cb0e | shasum -a 256