Alinea 76 Parket bij de Hoge Raad 11 oktober 2000

5.2. De strekking van art. 34, lid 2, laatste volzin, laatste zinsnede, BRK is het - uitsluitend voor de heffing van de dividendbelasting - terugnemen van de tie breaker van de eerste volzin. De eerste volzin ontdubbelt een eventuele dubbele vestigingsplaats van een lichaam (eenmaal op grond van werkelijke leiding, eenmaal op grond van oprichtingsrecht) ten gunste van het land waar de werkelijke leiding van dat lichaam is gevestigd. Doordat het tweede deel van de tweede volzin die ontdubbeling weer uitschakelt, herneemt art. 1, lid 3, Wet op de dividendbelasting zijn werking en herleeft het Nederlandse heffingsrecht in de dividendbelasting op grond van oprichtingsrecht van het lichaam indien het, zoals de belanghebbende, naar Nederlands recht is opgericht. De enige voorwaarde die de tweede volzin voor deze herneming stelt is dat “de doorslaggevende reden voor het verplaatsen van de werkelijke leiding is geweest de heffing van dividendbelasting onmogelijk te maken.” Deze strekking, en de uitdrukkelijke referte in de wetsgeschiedenis aan de oprichtingsfictie van art. 1, lid 3, Wet op de dividendbelasting (de Rijkswetgever zocht uitdrukkelijk aansluiting bij de ratio van die bepaling), doen juist vermoeden dat de herkomst en bestemming van het dividend (doorstroom of niet) en de aard van de aandeelhouder (vennootschap of natuurlijke persoon, gevestigd op de Antillen of elders) niet ter zake doen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5945e02e8b87626a7812bb46d361d37b35350c25d72dded333c1db5faef5cb0e | shasum -a 256