Alinea 47 Parket bij de Hoge Raad 25 oktober 2000

“Een onderneming is, naar gangbare opvatting, een organisatie van kapitaal en arbeid die deelneemt aan het maatschappelijke produktieproces teneinde aldus winst te behalen. (…) de rechtspraak [neemt] in het algemeen het standpunt in dat de onderneming, al is zij nog niet compleet, voor de heffing van de inkomstenbelasting geacht wordt als zodanig te bestaan van het ogenblik van de eerste voorbereidingshandelingen af. Ook de voorbereidingshandelingen zijn dan bedrijfshandelingen. (…) Van een andere opvatting gaf echter het Gerechtshof te ’s-Gravenhage blijk in zijn uitspraak van 25 juni 1970, BNB 1971/165, waar o.a. werd overwogen ‘dat er geen ogenblik is geweest, waarop de belanghebbende reeds ten volle de organisatie had gevormd, nodig voor het aanwezig oordelen van een bedrijf ’. Kennelijk wil derhalve het Gerechtshof te ’s-Gravenhage pas van een onderneming spreken wanneer volledig aan de in de aanvang van deze noot vermelde definitie wordt voldaan. Het komt mij voor dat deze opvatting - daargelaten een zekere ‘rekkelijkheid’ in de uitdrukking ‘ten volle’- het spraakgebruik aan haar zijde heeft en dat de gebruikelijke interpretatieregelen haar derhalve zeer wel verdedigbaar maken. Maar juist deze ‘rekkelijkheid’- denk aan het geval BNB 1969/86 - brengt mede dat het hier niet om een principiële tegenstelling gaat, doch slechts om een zekere verschuiving van de grenzen, die weer nieuwe, en vermoedelijk grotere, problemen oproept (…). De huidige beslissing van de H.R. (…) schept (…) een in het systeem van de wet aanvaardbare en voor de praktijk belangrijke duidelijkheid, in die zin dat ook de incomplete, immers nog in de opbouwfase verkerende, onderneming in de zin van de Wet I.B. ’64 een onderneming is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6cb4e975153f3b8bf3633c79ee2276408be9bdbaa66791c2a0770e4dcc16c8c9 | shasum -a 256