Alinea 82 Parket bij de Hoge Raad 5 januari 2001

Uit meergenoemde passages van de MvA I en de nadere MvA I blijkt nu dat deze veronderstelling juist is. In de MvA I (p. 12) wordt immers vooropgesteld dat het wetsvoorstel onmiddellijke werking heeft nu een bijzondere bepaling van overgangsrecht ontbreekt en dat het uiteindelijke doel van de voorgestelde regeling, het zoveel mogelijk wegnemen van belemmeringen bij de toegang tot arbeid en voorzieningen inzake oudedag en invaliditeit, de directe werking rechtvaardigt. Daarbij wordt ten aanzien van het in het zesde lid voorziene verbod van uitsluitingsclausules aangetekend dat het onmiddellijk in werking treden van dit verbod, dat beoogt ontwijkingsconstructies voor keuringsverboden te verbieden, geen problemen oplevert omdat uit de redactie van het zesde lid blijkt dat het in deze bepaling opgenomen verbod niet ziet op lopende contracten. In dat verband wordt erop gewezen dat in het zesde lid wordt bepaald dat geen uitsluitingsclausule wordt bedongen bij "het aangaan of wijzigen" van een verzekering als bedoeld in het vierde en vijfde lid en bij "de deelneming aan een voorziening als bedoeld in het derde lid". De zin "Hetzelfde geldt mutatis mutandis voor het derde lid" betekent naar mijn oordeel niet meer dan dat ook voor wat betreft de deelneming aan een pensioenvoorziening uit de redactie van het zesde lid kan worden afgeleid dat het in deze bepaling opgenomen verbod niet ziet op lopende contracten. Uit de redactie van het derde lid ("geen keuring vindt plaats") blijkt niet dat het in deze bepaling opgenomen verbod niet ziet op lopende contracten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4eca2a6e2a5213871820a2b2066e931a8c04debccdfb031c7b4bd8f485e5db7f | shasum -a 256