Citaat | Parket bij de Hoge Raad 16 februari 2001

Alinea 27 Parket bij de Hoge Raad 16 februari 2001

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 16 februari 2001, ECLI:NL:PHR:2001:AB0030.

2.6 Ik beantwoord deze vraag bevestigend omdat ik geen goede grond zie voor een onderscheid tussen het verzuim om op enig deel van het verzochte of gevorderde te beslissen en het verzuim te beslissen over enig punt waartoe de rechter ambtshalve gehouden was. De grondgedachte van de mogelijkheid van aanvulling is immers dat de rechter behoort te beslissen over al hetgeen aan hem ter beslissing is voorgelegd. Voor het huidige recht wordt dit aangenomen op grond van art. 382 Rv., terwijl voor het komend recht in art. 1.3.5 NRv. met zoveel woorden wordt bepaald dat de rechter gehouden is te beslissen op al hetgeen is gevorderd of verzocht. In de Memorie van Toelichting wordt het verband gelegd tussen art. 382 Rv. en art. 1.3.13 NRv. Laatstgenoemde bepaling geeft, aldus de toelichting, een praktische methode voor de wijze waarop een inbreuk op art. 1.3.5 kan worden hersteld(5). Voorts valt te wijzen op het huidige art. 1061 Rv. dat met betrekking tot arbitrage bepaalt dat een verzoek tot een aanvullend vonnis tot het scheidsgerecht kan worden gericht, indien dit heeft nagelaten te beslissen omtrent een of meer zaken welke aan zijn oordeel waren onderworpen.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/29f0d42e66d0af8b23b2cdac8810c6d20edf7dd8744db5e50410fa0fa765333a. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 29f0d42e66d0af8b23b2cdac8810c6d20edf7dd8744db5e50410fa0fa765333a, en de alinea staat in dat document op bytes 12000 tot 13183.