Alinea 151 Parket bij de Hoge Raad 28 februari 2001

7.23. Dat betekent dat er in casu weinig of geen objectieve en redelijke rechtvaardiging voorhanden lijkt voor het verschil in behandeling tussen onze belanghebbende en de belanghebbende die bij het Hof Den Bosch gelijk kreeg omdat hij toevallig over een eerder jaar procedeerde. Niettemin meen ik dat dit de belanghebbende niet kan baten. In de eerste plaats moeten wij ons afvragen welke terugwerking de wetgever gekozen zou hebben indien hij niet abuis was geweest. Hem het voordeel van de twijfel gunnende, ga ik ervan uit dat hij dan een van de boven (7.21) aangegeven wél aanvaardbare maatregelen zou hebben gekozen. In de tweede plaats acht ik het op zichzelf staatsrechtelijk juist dat de wetgever bij zijn keuze van terugwerking rekening probeert te houden met de scheiding der machten en (dus) met uitspraken van de hoogste rechter (al berustte die poging in casu op een abuis). In de derde plaats meen ik dat de wenselijke gelijkheid in dit geval niet is dat onze belanghebbende verschoond wordt van premieplicht, maar dat integendeel belanghebbenden zoals die in de zaak voor het Hof Den Bosch (dus die nog met niet onherroepelijk afgedane jaren van vóór 1989 zaten), net zo als de belanghebbende wél in de premieplicht betrokken hadden moeten worden. Maar die gelijkheid kunt u als rechter niet bewerkstelligen. En de wetgever overigens thans ook niet meer.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bdd2616db091eceaa107969e76bb111f426cf7acb66fae6f207ea4e88f063be1 | shasum -a 256