Alinea 29 Parket bij de Hoge Raad 2 maart 2001

2.11. De rechtbank verwijst in rov. 2.3 naar HR 31 mei 1996, NJ 1997, 36 m.nt. JdB. Uit die beschikking kan m.i. niet worden afgeleid dat een verklaring van de geneesheer-directeur(8) in dit geval voldoende zou zijn. De beschikking van 31 mei 1996 ging over een geval, waarin de wet een verklaring van de geneesheer-directeur vereiste. De vraag was toen, of de behandelend psychiater in het ziekenhuis tevens als waarnemend-geneesheer-directeur de vereiste verklaring kon ondertekenen. In het onderhavige geval echter, is een verklaring nodig van een psychiater die niet bij de behandeling was betrokken. De rechtbank heeft mogelijk voor ogen gehad dat een verklaring van de geneesheer-directeur (en niet van een "onafhankelijke" psychiater nodig was omdat betrokkene in november 2000 zonder titel (en daarom vrijwillig) in het ziekenhuis verbleef. Dat lijkt mij niet juist. Daargelaten, of betrokkenes verblijf in het ziekenhuis in november 2000 inderdaad aangemerkt kan worden als "vrijwillig", is voor de vraag van wie een verklaring vereist is, niet het verblijf in november 2000 bepalend maar de toestand ten tijde van de inleidende vordering, 19 juli 2000. In rov. "2.5" verwijst de rechtbank tenslotte naar HR 13 januari 1995, NJ 1995, 304 m.nt. JdB. Daar gaat het over de in art. 5 lid 1 genoemde termijn (van vijf dagen) tussen de geneeskundige verklaring en het verzoek als bedoeld in art. 4. Die vijf dagen-termijn is in deze zaak inderdaad niet van toepassing; in cassatie is dit geen punt van discussie.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1ab2b25e02336378cd2c704bd18564073757b1142b44a926ebd7cc0508b8209a | shasum -a 256