Alinea 40 Parket bij de Hoge Raad 27 februari 2001

De enkele omstandigheid dat verzoekers raadsman blijkens het proces-verbaal van 9 september 1999 ter zitting in het licht van het commentaar van dr Soppe naar voren heeft gebracht dat door hen "zoveel vraagtekens bij de afgelegde verklaringen van de aangeefsters [zijn] gezet, dat het hof wel tot de conclusie moet komen, dat die verklaringen niet betrouwbaar zijn", kan aan het vorenoverwogene niet afdoen. Zowel gelet op de - hiervoor telkens weergegeven - inhoud van het aldaar gevoerde verweer, als gelet op de inhoud van het commentaar van dr. Soppe, als gelet op het begeleidend schrijven daarbij van verzoekers raadsman, is zulks telkens en uitsluitend in de sleutel geplaatst van de noodzaak tot een nader onderzoek naar de desbetreffende getuigenverklaringen. Dat onderzoek heeft het hof nadien zelf verricht. Blijkens de processen-verbaal van 9 en 10 december 1999 heeft het hof immers ter zitting zeven van de acht aangeefsters als getuigen gehoord, waarbij deze zijn aangemaand de gehele waarheid en niets dan de waarheid te zeggen. Op grond van deze - uitgebreide - verhoren heeft het hof zich een oordeel kunnen vormen met betrekking tot de vraag of en in hoeverre de door de aangeefsters afgelegde verklaringen als betrouwbaar moesten worden beschouwd, terwijl - naar in 's hofs keuze van de gebezigde bewijsmiddelen betreffende de verklaringen van die aangeefsters besloten ligt - het zich ook een oordeel heeft gevormd over die betrouwbaarheid, en wel in bevestigende zin.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a397e28a3bb17e0a1dcfccd266ef8b2750099abf56fc74ab16a903e247a76f68 | shasum -a 256