Alinea 44 Parket bij de Hoge Raad 27 februari 2001

4.1. Voorzover er op de eerste plaats over wordt geklaagd, dat de door het hof tot het bewijs gebezigde verklaringen van verzoeker, "die erop neerkomen dat hij wel eens alleen was met de betreffende meisjes (in de klas, in de kopieerruimte, de kleedkamer voor leraren bij de gymles etc.) en dat het contact met de leerlingen lijfelijk was" niet redengevend zouden zijn voor het bewijs van het tenlastegelegde, faalt het middel. De desbetreffende bewijsmiddelen zijn wel degelijk redengevend voor het bewijs. Daaruit kan namelijk - telkens - worden opgemaakt dat verzoeker heeft erkend met grote regelmaat alléén in de nabijheid van de slachtoffers te hebben verbleven, op plaatsen, waaromtrent de slachtoffers hebben verklaard dat aldaar de onzedelijke handelingen en betastingen hebben plaatsgevonden. Zulks heeft het hof gelet op de inhoud van de gebezigde bewijsmiddelen ook vastgesteld. Ook verzoekers tot het bewijs gebezigde verklaring dat "het contact met de leerlingen" "lijfelijk" was, is redengevend voor het bewijs omdat dit de verklaringen van de slachtoffers, dat verzoeker (te) vrij en zeer lichamelijk met de leerlingen is omgegaan - en dus ook verzoekers onzedelijke handelingen die daar gelet op de bewijsmiddelen uit voortvloeiden dan wel mee gepaard gingen - slechts kan onderstrepen. Het middel miskent voorts dat deze verklaringen voor het bewijs kunnen worden gebezigd ook al bevatten zij geen erkenning van de juistheid van het telastegelegde. Ook verklaringen die de bewezenverklaring op onderdelen ondersteunen zijn redengevend voor het bewijs. Kortom: het gaat hier steeds om volkomen redengevend "steunbewijs".(3)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a397e28a3bb17e0a1dcfccd266ef8b2750099abf56fc74ab16a903e247a76f68 | shasum -a 256