Alinea 42 Parket bij de Hoge Raad 13 maart 2001

Een ander punt is het volgende. In 1994 kreeg ik gedaan dat hoofdcommissaris Nordholt door het Hof in Amsterdam werd gehoord. Dit was eigenlijk de aanzet tot de IRT-affaire. Toen bleek namelijk dat er iets grondig mis was, hetgeen zou moeten leiden tot niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie dan wel vrijspraak van cliënt. Dat lijkt in deze zaak weer het geval te zijn. Er is sprake van rechtshulpverzoeken, maar ook van samenwerking tussen politie-instanties. De vraag is of resultaten, verkregen door samenwerking tussen Turkse en Nederlandse politie-autoriteiten, op rechtmatige wijze zijn verkregen. Is er sprake van rechtmatige samenwerking? In dit verband wijs is u op een brief van mr Drenth, officier van justitie, van 17 juli 1998, aan de rechter-commissaris mr Bins-van Waegeningh. Ik stel u, voorzitter, deze brief ter hand (bij de stukken gevoegd). In deze brief wordt gezegd dat de verhoudingen op het gebied van de mensenrechten nogal gevoelig zijn en dat tegelijkertijd de contacten tussen Nederlandse en Turkse autoriteiten van groot belang zijn voor een goede opsporing en vervolging van door Turkse personen in Nederland gepleegde delicten en waarom deze niet verstoord mogen worden met verzoeken tot het verlenen van rechtshulp die eigenlijk overbodig zijn. Hoe weet mr Drenth dit? Kennelijk heeft hij rechtstreekse contacten. Zo krijg je natuurlijk nooit zicht op wat werkelijk in Turkije gebeurt en hoe zit het precies met die samenwerking. Het is allemaal niet te controleren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1c708bd2b7ad664514a2e9c1ff101dba0dee9d6c6991fdd39d680c920d4853c4 | shasum -a 256