Citaat | Parket bij de Hoge Raad 30 maart 2001

Alinea 36 Parket bij de Hoge Raad 30 maart 2001

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 30 maart 2001, ECLI:NL:PHR:2001:AB0801.

2.11. In de hierboven (2.2) reeds aangehaalde arresten van 26 januari 1990, NJ 1990, 794, en 23 november 1990, NJ 1991, 92, ging het om schade ten gevolge van binnentreden ter aanhouding van een verdachte. De Hoge Raad heeft toen de constructie gebruikt van een rechtvaardigingsgrond, die in beginsel aanwezig was ten tijde van het politieoptreden, maar die achteraf als ongefundeerd moest worden aangemerkt toen de betrokkene in het strafvorderlijk onderzoek onschuldig bleek te zijn. De Hoge Raad was van oordeel, dat het politieoptreden alsnog geacht werd onrechtmatig te zijn, met het gevolg dat de Staat verplicht werd tot vergoeding van de schade. De schade wordt dan aan de Staat toegerekend omdat de Staat met de mogelijkheid van het achteraf ongefundeerd blijken van de rechtvaardigingsgrond rekening had behoren te houden. Zoals bekend, is deze constructie in commentaren aangemerkt als gewrongen, omdat een rechtmatig handelen op deze wijze achteraf tot onrechtmatig wordt bestempeld, zulks in strijd met de regel dat de (on)rechtmatigheid uitsluitend wordt beoordeeld naar het moment waarop de handeling plaatsvindt. In latere rechtspraak is het accent verlegd(18). De constructie, dat het strafvorderlijk optreden zijn grondslag vindt in de verdenking, is niet bruikbaar wanneer - zoals hier - het dwangmiddel wordt uitgeoefend tegenover iemand die geen verdachte is. Er moet dus verder worden gezocht.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/e1eb65cc3f044469f66d22e55e0597fb16b156b2c3aa49c917802a63bec7f2c8. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt e1eb65cc3f044469f66d22e55e0597fb16b156b2c3aa49c917802a63bec7f2c8, en de alinea staat in dat document op bytes 25876 tot 27304.