Alinea 55 Parket bij de Hoge Raad 30 maart 2001

2.24. Omdat in de appelfase van het geding de precieze omvang van de schade niet aan de orde was (het ging om een hoger beroep tegen een tussenvonnis met bewijsopdrachten t.a.v. de diverse schadeposten), behoefde het hof op aard en omvang van het nadeel niet nader in te gaan dan het hof heeft gedaan. De door [verweerster] gestelde schade bestaat voor het overgrote deel in een benadeling van de gezondheid van de mestvarkens, welke zou hebben geleid tot vermogensschade door verminderde opbrengst van de mestvarkens, gemaakte veterinaire kosten, benodigde bijvoeding e.d. [verweerster] heeft daartoe gesteld dat de opsporingsambtenaren een of meer deuren, welke een essentieel onderdeel vormden van het ventilatiesysteem in de stallen, zo lang hebben laten openstaan dat dit ventilatiesysteem is verstoord. In het algemeen behoren ziekte en vertraagde groei van de mestvarkens inderdaad tot het normale bedrijfsrisico van een varkensmester. Wanneer deze echter het gevolg zijn van onzorgvuldig optreden van de opsporingsambtenaren, vallen zij in de categorie nodeloze schade (de subsidiaire stelling van [verweerster]; zie alinea 2.7 hierboven). Wanneer het voor een doelmatige uitvoering van de huiszoeking noodzakelijk was om een of meer deuren zo lang te laten openstaan(25), vallen zij in de categorie inherente schade en zal de feitenrechter moeten beoordelen of [verweerster] door dit (rechtmatige) optreden onevenredig is benadeeld. Dat het hof deze laatste vraag bevestigend heeft beantwoord, behoefde - ook beschouwd in het licht van het debat in feitelijke instanties - niet méér toelichting dan het hof heeft gegeven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e1eb65cc3f044469f66d22e55e0597fb16b156b2c3aa49c917802a63bec7f2c8 | shasum -a 256