Alinea 24 Parket bij de Hoge Raad 11 april 2001

3.3. De regel van de vrije keuze van rechtsvorm betekent mijns inziens niet dat er geen (fiscale) verschillen zouden mogen bestaan tussen een vaste inrichting en een lokale dochter, mits die verschillen maar voortvloeien uit het feit dat een filiaal geen zelfstandige rechtspersoon is en een dochter wel. Als dat niet zou mogen, zou de keuzevrijheid tussen filiaal en dochter trouwens ook zinloos zijn, want tussen twee dingen die in alle opzichten hetzelfde zijn, is geen zinvolle keuze mogelijk. Het is naar mijn mening bijvoorbeeld geen belemmering van de vrije keuze tussen dochter en filiaal dat in het eerste geval de buitenlandse moeder niet aansprakelijk is voor verplichtingen van de dochter en in het laatste geval het buitenlandse hoofdhuis aansprakelijk is voor verplichtingen die het hoofdhuis aangaat in verband met de bedrijfsvoering in het filiaal, mits in binnenlandse verhoudingen maar exact hetzelfde geldt. Dat uit dit wezenlijke verschil in juridische positie tussen dochter en filiaal ook fiscale verschillen kunnen voortvloeien, spreekt vanzelf. Dat is juist de reden waarom in het ene geval voor het een en in het andere geval voor het ander gekozen wordt; dat maakt juist dat er een zinvolle keuze bestaat voor de passende rechtsvorm. Het gaat dus niet aan om, indien de gemaakte keuze op een bepaald punt fiscaal minder goed uitkomt, op dat punt te betogen dat de ongelijkheid die nu eenmaal aan het verschil in rechtsvorm vastzit, een belemmering van de keuzevrijheid zou zijn. Een keuze heeft gevolgen, anders is het geen keuze.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7163f2cdc9da8a7edcaf878f099e792124183a811b5ecadb9d68e1cb6c44a8ee | shasum -a 256