Alinea 46 Parket bij de Hoge Raad 11 april 2001

5.2. Indien een in Nederland gevestigde rechtspersoon zichzelf secundair in het buitenland vestigt door oprichting of verwerving van een dochtervennootschap,(8) kunnen de aan die deelneming toerekenbare externe financieringskosten noch in Nederland, noch in de doelstaat(9) van de winst worden afgetrokken; in Nederland niet omdat de wet dat verbiedt (art. 13, lid 1, Wet Vpb.), in de doelstaat niet omdat de debiteur van de rente (de moeder) niet aan belastingplicht is onderworpen in de doelstaat. De wél aldaar onderworpen dochter is juridisch zelfstandig en is niet de debiteur van de rente. De financieringsrente zou in de doelstaat wel aftrekbaar zijn als dochter zelf het geld zou lenen (pushing down the debt). Tegenover het aftrekverbod bij de moeder staat dat de voorkoming van dubbele belasting op moederniveau (de deelnemingsvrijstelling) niet beïnvloed wordt door de financieringskosten: anders dan in de filiaalsituatie, waarin de financieringslast de vrij te stellen filiaalwinst verkleint of nihiliseert, krijgt de moeder indien zij via een dochter expandeert volledige vrijstelling voor winstuitkeringen van de dochter en voor verveemdingswinsten, zonder toerekening van financieringskosten. De combinatie van de deelnemingsvrijstelling als objectvrijstelling met het kostenaftrekverbod op moederniveau leidt niettemin, net als bij een filiaal, tot een nettovrijstelling: de voordelen worden niet belast, de kosten zijn niet aftrekbaar. De Nederlandse regeling komt er dus op neer dat de financieringskosten van de deelneming, net als de financieringskosten van een filiaal, worden toegerekend aan de jurisdictie waar de winsten van die deelneming/dat filiaal worden belast. In de literatuur is deze toerekening als principieel juist aangemerkt.(10)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7163f2cdc9da8a7edcaf878f099e792124183a811b5ecadb9d68e1cb6c44a8ee | shasum -a 256