Alinea 83 Parket bij de Hoge Raad 11 april 2001

7.12. Mijn conclusie is ook onder dit hoofd dat Nederland als moederstaat EG-rechtelijk op zichzelf niets ongeoorloofds doet, omdat hij voldoende rechtvaardiging heeft (fiscale coherentie; territorialiteitsbeginsel) voor de aftrekweigering. Wel is problematisch dat het Nederlandse stelsel behept is met de boven (6.7 en 7.9 onder (i)) gesignaleerde interne inconsistentie dat Nederland als dochterstaat de kosten van een buitenlandse moeder ten behoeve van een binnenslands winst genererende dochter niet accepteert. De in 6.7 gestelde vraag of deze nationale systeemasymmetrie Nederland zijn in beginsel valide rechtvaardiging uit handen slaat, beantwoord ik echter ontkennend: Nederland kan zich mijns inziens als moederstaat voor zijn aftrekweigering beroepen op de fiscale coherentie en het territorialiteitsbeginsel. Ik meen echter dat daar dan tegenover moet staan dat Nederland aan binnenslands winst genererende dochters van buitenlandse moeders aftrek zal moeten verlenen van de kosten die hun moeders in het buitenland gemaakt hebben voor zover die kosten middellijk dienstbaar zijn aan het door die dochters binnen Nederland behalen van belastbare winst. Nederland zal daarbij wel sluitende bewijsregels mogen stellen. Nederland zal voorts de beperking mogen aanbrengen dat sluitend bewijs geleverd wordt (bijvoorbeeld door overlegging van verklaringen van de buitenlandse fiscus) dat die kosten niet in enige andere jurisdictie tot aftrek hebben geleid of indirect zullen leiden (geen double dips). Ik realiseer mij dat dit tot uitvoeringsproblemen kan leiden, met name bij deelnemingen kleiner dan 100%.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7163f2cdc9da8a7edcaf878f099e792124183a811b5ecadb9d68e1cb6c44a8ee | shasum -a 256