Alinea 67 Parket bij de Hoge Raad 20 april 2001

20. Het middel ziet ten eerste eraan voorbij dat de Rechtbank in appèl onbestreden heeft vastgesteld dat de erflater in de periode 1 juli 1993 tot 6 december 1993 in het verpleeghuis van de Stichting opgenomen is geweest (rechtsoverweging 3.1 sub g). De klacht dat het Hof met zijn verwijzingen naar de gebeurtenissen in 1993 rond het totstandkomen van het testament de feitelijke gronden heeft aangevuld, mist feitelijke grondslag. Notaris De Lepper heeft van deze gebeurtenissen melding gemaakt in zijn door [eiser] in het geding gebrachte brief en de Rechtbank heeft hiervan gewag gemaakt in de opsomming van vaststaande feiten (rechtsoverweging 3.1 sub d); in hoger beroep heeft [eiser] deze feiten niet bestreden, terwijl [eiser] overigens de omstandigheid dat het vanaf december 1993 beter ging met de gezondheid van de erflater, zelf naar voren heeft gebracht in zijn inleidende dagvaarding (sub 3). 's Hofs bestreden conclusie dat de erflater op 24 mei 1994 kon weten waarover het ging betreft een gevolgtrekking, die het Hof heeft gemaakt (en ook kon maken) gelet op de vaststaande feiten en de door partijen bepaalde grenzen van de rechtsstrijd. Het Hof had immers de vraag te beantwoorden of de erflater op 24 mei 1994 voldoende begrip heeft kunnen hebben van hetgeen hij verklaard heeft. (Ik verwijs in dit verband naar Uw arrest van 12 september 1997, NJ 1997, 686.) De gewraakte overweging dat er geen aanwijzing is dat de erflater zich niet met de conceptakte heeft kunnen verenigen betreft een niet dragende overweging nu het in de visie van het Hof, zoals blijkt uit het slot van zijn gewraakte overweging onder 4.4.5, erom gaat dat de erflater op 24 mei 1994 kon weten waarover het ging.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/720a4db6a118663da38935baee01a6adf628cb9d067efb6d897c99ffb3cb8537 | shasum -a 256