Alinea 14 Parket bij de Hoge Raad 20 april 2001

[Eiser] en zijn buurman [betrokkene A] hebben in 1981 beiden een perceel grond gekocht van de gemeente Geleen. Op de percelen grond, die naast elkaar waren gelegen, zouden zij een woning (twee onder één kap) bouwen. Bij de totstandkoming van de koop waren zij ervan uitgegaan dat de woningen in een ruim opgezet en van laagbouw voorzien plan met veel groen zouden komen te liggen. Vlak na de koop heeft de gemeente het bestemmingsplan gewijzigd in een plan met in hoofdzaak gesubsidieerde hoogbouwwoningen. [Betrokkene A] en [eiser] hebben zich daarop tot [verweerder] gewend. De overeenkomst met [verweerder] hield in ieder geval in dat deze voor [eiser] en [betrokkene A] ter zake van de wijziging van het bestemmingsplan een administratiefrechtelijke procedure zou voeren tegen de gemeente. De overeenkomst hield ook in dat alle contacten tussen [eiser] en [verweerder] via [betrokkene A] zouden lopen. [Verweerder] heeft voor allebei een administratiefrechtelijke procedure gevoerd tot en met de Kroon, die echter niet tot een gunstig resultaat heeft geleid. Vervolgens heeft [verweerder] alleen voor [betrokkene A] een civielrechtelijke procedure tegen de gemeente gevoerd. Bij vonnis van 29 oktober 1987 heeft de rechtbank te Maastricht [betrokkene A] in het gelijk gesteld. Het vonnis is in hoger beroep bekrachtigd. Op civielrechtelijk vlak ondernam [verweerder] ten behoeve van [eiser] niets. [Eiser] informeerde van zijn kant in de periode 1981 tot 1988 niet bij [verweerder] en vernam in 1988 van zijn huidige raadsman, tot wie hij zich in dat jaar had gewend omdat ook [betrokkene A] inmiddels van raadsman was gewisseld, dat zijn vordering jegens de gemeente was verjaard en dat hij hoogstens [verweerder] kon aanspreken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/25da41da81ebfcb16955c4ae64f0264cd3002e38f3f4072a3dac0fe90b95ef3c | shasum -a 256