Alinea 31 Parket bij de Hoge Raad 7 september 2001

2.8. Voor zover in het middel wordt bedoeld dat onbegrijpelijk is waarom het hof geen betalingsonmacht van [verweerder] heeft aangenomen op grond van: (a) het schikkingsvoorstel van de zijde van [verweerder], welk voorstel zou zijn vergezeld van de mededeling dat [verweerder] niet tot een hoger aanbod in staat was, en (b) de eigen mededelingen van [verweerder] ter terechtzitting zoals geciteerd in het middel, faalt de klacht naar mijn mening. Uit de gedingstukken en het proces-verbaal van de terechtzitting (blz. 2) volgt niet dat in feitelijke aanleg de stelling naar voren is gebracht dat van de zijde van [verweerder] is gezegd dat hij niet tot een hoger aanbod in staat was. In zoverre berust het argument onder (a) op een ontoelaatbaar novum in cassatie. Voor wat betreft het argument onder (b), al dan niet in samenhang gelezen met het schikkingsvoorstel, mag niet uit het oog worden verloren dat het niet gaat om een door [verzoekster] in feitelijke aanleg aangevoerde stelling. Hoewel de motiveringseisen bij afwijzing van een faillissementsverzoek in het algemeen niet hoog zijn, zou het hof mijns inziens, indien [verzoekster] deze kaart had uitgespeeld daarop hebben moeten responderen. Voor zover te zien, heeft [verzoekster] in appel niet aangevoerd dat uit de eigen medelingen van [verweerder] ter terechtzitting reeds blijkt dat hij verkeert in de toestand van te hebben opgehouden te betalen. Het hof behoefde zijn andersluidend oordeel op dit punt niet nader te motiveren. Voor zover het middel bedoelt dat het hof ongevraagd aanleiding had moeten zien om nader te motiveren waarom het hof, ondanks die mededeling van [verweerder], toch niet aannam dat [verweerder] in de in art. 6 lid 3 Fw bedoelde toestand verkeerde, gaat een dergelijke motiveringseis m.i. te ver.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/643a29ae5b4b529393012df54e43c0ae4ddf487d4a8490fe5ddbfe1790b739dc | shasum -a 256