Alinea 13 Parket bij de Hoge Raad 26 oktober 2001

3. De man heeft verweer gevoerd, zich daarbij beroepend op "verknochtheid" en op de eisen van redelijkheid en billijkheid. Zo heeft hij betoogd dat zijn pensioenaanspraken zozeer aan hem zijn verknocht dat zij niet in de gemeenschap vallen omdat de vrouw - aldus de man - uitsluitend met hem in het huwelijk is getreden om de Nederlandse nationaliteit te verwerven zodat in zoverre van een "schijnhuwelijk" sprake is. Voorts heeft hij betwist dat de pensioenrechten een "band" hebben met de vrouw. In dat verband heeft hij zonder nadere toelichting aangevoerd dat het onderhavige pensioen niet uit maatschappelijk oogpunt is bestemd te voorzien in de behoeften van beide echtgenoten en voorts dat het niet is aan te merken als het resultaat van de gezamenlijke inspanning van beide partijen nu slechts sprake is geweest van een relatief kort huwelijk. Hij heeft verder nog aangevoerd dat de vrouw zelf ook pensioenrechten heeft opgebouwd. Met een beroep op de eisen van de redelijkheid en billijkheid heeft hij betoogd dat het in ieder geval buitengewoon onbillijk zou zijn ingeval de vrouw een bedrag van f 8.101,- wegens pensioenverevening zou ontvangen nu partijen in casu slechts gedurende vijf jaren gehuwd zijn geweest, de vrouw slechts in het huwelijk is getreden om (na vijf jaar) de Nederlandse nationaliteit te verwerven en het onderhavige pensioen voor een groot deel is opgebouwd in de periode voorafgaand aan het huwelijk. Voorts heeft de man onder verwijzing naar het Boon/Van Loon-arrest betoogd dat mocht de vrouw recht hebben op enige verrekening, van contante afrekening geen sprake kan zijn doch hooguit van toedeling van een voorwaardelijk recht op basis van een contante waarde van f 8.101,-, zodat ook op die grond de vordering van de vrouw voor afwijzing gereed ligt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c4e0f305ef4d344dd430f158c12f2187bdd1a4eec6862a79d5dc93c48baeb45c | shasum -a 256