Alinea 16 Parket bij de Hoge Raad 26 oktober 2001

5. De man heeft in zijn appèldagvaarding hoger beroep ingesteld tegen het eindvonnis van de Rechtbank. In zijn memorie van grieven heeft hij drie grieven aangevoerd. Grief I (waarin kennelijk enkele woorden zijn weggevallen) klaagt dat de Rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat de door de man in de periode 1 december 1965 tot 6 september 1994 opgebouwde pensioenrechten voor verrekening in aanmerking komen en "de stellingen [van de man], dat o.g.v. verknochtheid als bedoeld in art. 1:94 lid 3 BW c.q. o.g.v. de redelijkheid en de billijkheid, door de Hoge Raad voorgeschreven in het Boon Van Loon-arrest d.d. 27 november 1981, NJ 1982, 503 verworpen". In dit verband heeft de man in de eerste plaats verwezen naar zijn in eerste aanleg aangevoerde argumenten en producties. Vervolgens heeft hij een "verdere toelichting" gegeven die uitmondt in de conclusie dat het gezien alle genoemde omstandigheden in strijd is met de redelijkheid en billijkheid de vrouw een verrekeningsbedrag toe te kennen. Met de tweede grief komt de man op tegen het oordeel van de Rechtbank dat hij niet is geslaagd in het bewijs dat de vrouw uitsluitend met hem in het huwelijk is getreden om aldus de Nederlandse nationaliteit te verwerven. In de derde grief wordt geklaagd dat de Rechtbank ten onrechte geen aandacht heeft besteed aan de bij akte in het geding gebrachte brief van het Co-op Pensioenfonds d.d. 1 augustus 1997 waarin de contante waarde wordt berekend van het tijdens het huwelijk opgebouwde pensioen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c4e0f305ef4d344dd430f158c12f2187bdd1a4eec6862a79d5dc93c48baeb45c | shasum -a 256