Alinea 33 Parket bij de Hoge Raad 26 oktober 2001

Het Hof heeft zich in zoverre aan deze jurisprudentie geconformeerd dat het de expliciet in de nadere toelichting bij de eerste grief aangevoerde argumenten inzake de redelijkheid en billijkheid heeft behandeld. Het Hof heeft evenwel geoordeeld dat niet kan worden ingegaan op de bezwaren van de man inzake de verknochtheid en de redelijkheid en billijkheid voorzover de man "zijn in eerste aanleg aangevoerde argumenten ten aanzien van de verknochtheid en de redelijkheid en billijkheid heeft herhaald". Uit 's Hofs overwegingen (met name uit het feit dat het Hof wél heeft behandeld de expliciet in de nadere toelichting aangevoerde argumenten die ten dele ook een herhaling inhouden van de in eerste aanleg aangevoerde argumenten) blijkt dat het Hof heeft bedoeld te zeggen dat niet kan worden ingegaan op de door de man aangevoerde argumenten inzake de verknochtheid en de redelijkheid en billijkheid voorzover de man heeft volstaan met een verwijzing naar zijn in eerste aanleg aangevoerde argumenten. Het Hof heeft dat oordeel niet gemotiveerd met de overweging dat de man met deze verwijzing naar zijn stellingen in eerste aanleg de gronden van zijn vordering in appèl onvoldoende heeft omschreven (vergelijk Uw arrest van 28 maart 1997, NJ 1997, 452), doch met de overweging dat daaromtrent bij tussenvonnis is beslist en tegen dat tussenvonnis geen hoger beroep is ingesteld. Uit het hiervoor betoogde volgt dat dit oordeel inderdaad blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting; in zoverre is middel I gegrond. Dit middel laat evenwel na aan te geven welke essentiële stellingen door het Hof niet zijn besproken;daarom kan het naar mijn oordeel - gezien art. 407 lid 2 Rv. - niet tot cassatie leiden. In middel III wordt wel een in eerste aanleg aangevoerde stelling genoemd die aldus niet door het Hof is behandeld. Ik bespreek dan ook nu eerst dat middel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c4e0f305ef4d344dd430f158c12f2187bdd1a4eec6862a79d5dc93c48baeb45c | shasum -a 256