Alinea 61 Parket bij de Hoge Raad 26 oktober 2001

15) In een wettelijk kader dat de rechter een discretionaire bevoegdheid geeft om gedingen te schorsen met het oog op de afloop van aanhangige procedures waarin de geldigheid van een octrooi aan de orde is, zou het een anomalie zijn wanneer de kort geding-rechter - voor wie dezelfde bevoegdheid trouwens onverkort geldt -, bij zijn beoordeling van inbreukprocedures waarin nietigheidsverweren worden aangevoerd, aan wezenlijke beperkingen onderworpen zou zijn, en daardoor de vorderingen van de octrooihouder slechts zou mogen afwijzen als - ik geef een iets gechargeerde weergave van de maatstaf die het middel onder 1 sub a) verdedigt - de beslissing van de oppositieafdeling kennelijk op onvoldoende gronden berust. Schorsing van een procedure - bijvoorbeeld een inbreukprocedure - is wel iets anders dan afwijzing van de vordering; maar materieel is er niet zoveel verschil tussen afwijzing van een verbodsvordering in kort geding - zoals die in deze zaak heeft plaatsgevonden - en schorsing van het geding in afwachting van de uitkomst van een oppositieprocedure (of een nietigheidsprocedure voor de nationale rechter). Het verschil is niet van dien aard, dat dat rechtvaardigt dat de kort geding-rechter het ene geval met toepassing van een wezenlijk andere maatstaf zou moeten beoordelen dan het andere(9) .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2aece80a9d04266f59fffed968d8f3165079219058154440ac7369d084bb96aa | shasum -a 256