Alinea 21 Parket bij de Hoge Raad 10 juli 2001

" Het Hof heeft bij zijn straftoemeting in het bijzonder in aanmerking genomen dat het telastegelegde en bewezenverklaarde feit een ernstig strafbaar feit is, ook in vergelijking met andere misdrijven. Verdachte heeft immers niet alleen geweigerd het bewuste dienstbevel op te volgen, doch tevens doen blijken dat hij elk dienstbevel zou hebben geweigerd en ook zal weigeren, omdat hij in het geheel geen militaire dienst wenst te verrichten, en dit op grond van het feit dat hij zich, gevolggevend aan zijn eigen inzichten, willens en wetens wenst te onttrekken aan een wezenlijke, in beginsel op iedere daarvoor in aanmerking komende Nederlander rustende verplichting. Het gevolg daarvan is dat verdachte, anders dan de dienstplichtigen die voor werkelijke dienst werden opgeroepen en daaraan gevolg gaven, hij die dienst -met alle daaraan verbonden ongemakken en andere nadelen- niet zou verrichten. Op grond daarvan acht het hof oplegging van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van na te melden duur passend. In het tijdsverloop sedert het plegen van het bewezenverklaarde feit, alsmede in het tijdsverloop sedert het tijdstip van opschorting van de opkomstplicht vindt het hof echter aanleiding in plaats van genoemde gevangenisstraf het verrichten van onbetaalde arbeid ten algemene nutte, gedurende het hierna te noemen aantal uren, alsmede een geldboete van na te melden hoogte aan verdachte op te leggen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/29d3fdb5faebcef9cfc54d62d572320accec1ab417e883459b849574f01689aa | shasum -a 256