Alinea 10 Parket bij de Hoge Raad 9 oktober 2001

3. Het eerste middel klaagt erover dat de rechtbank de uitlevering van opgeëiste persoon ter fine van vervolging van in het vonnis bij verstek van de rechtbank van eerste aanleg te Dendermonde gedateerd 10 oktober 2000 ter zake van het onder B omschreven feit ten onrechte toelaatbaar heeft verklaard, dan wel haar vonnis niet (voldoende) heeft gemotiveerd. De steller van het middel voert hiertoe aan dat opgeeiste persoon bij verstek is veroordeeld, dat tegen dit vonnis geen rechtsmiddel meer openstaat en dat de opgeëiste persoon niet in de gelegenheid is geweest om haar in artikel 6, derde lid onder c, EVRM neergelegde rechten uit te oefenen. Weliswaar bestaat (naar het oordeel van de Nederlandse regering) in België en Luxemburg altijd de mogelijkheid van verzet, maar in de onderhavige zaak is dit door een fout van de toenmalige raadsman van opgeëiste persoon niet het geval. Deze raadsman heeft in plaats van verzet in te stellen, `laattijdig' hoger beroep ingesteld, zodat opgeëiste persoon niet ontvankelijk is verklaard in het hoger beroep. Nu reeds hoger beroep is ingesteld is volgens de Belgische wet verzet niet meer mogelijk. Desondanks heeft de huidige Belgische raadsvrouwe van opgeëiste persoon alsnog verzet ingesteld; zij heeft echter tegelijkertijd bericht dat dit verzet niet-ontvankelijk zal worden verklaard, eveneens vanwege termijnoverschrijding. Bovenstaande betekent dat opgeëiste persoon geheel buiten haar schuld, namelijk door een beroepsfout van haar voormalige raadsman, nimmer haar verdediging heeft kunnen voeren, hetgeen een flagrante schending oplevert van artikel 6 EVRM. Aldus de steller van het middel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ccf460f0ef465feabc0dff260b32db2300dd9c97bf3e74e2c3a52b7a82c3ae71 | shasum -a 256