Alinea 61 Parket bij de Hoge Raad 14 december 2001

2.21 Welk deel van de vergoeding met de effecten van het concurrentiebeding in verband kan worden gebracht, is door de rechtbank niet vastgesteld en laat zich, alleen op grond van de stukken, ook niet bepalen. De kantonrechter heeft in de toegekende vergoeding niet onderscheiden, al naar gelang die vergoeding wel of niet met de effecten van het concurrentiebeding verband houdt. Ook het verweerschrift van [eiser] in de ontbindingsprocedure (productie 1b bij de conclusie van eis in oppositie, tevens akte houdende overlegging van producties) biedt voor een dergelijk onderscheid geen aanknopingspunten. Aan het slot van onderdeel 27 van dat verweerschrift heeft [eiser] slechts in bedekte termen aan de effecten van het concurrentiebeding gerefereerd (volgens [eiser] is het zeer de vraag of hij "nu nog aan de slag zal komen, om nog maar niet te spreken over de vraag hoe dat over vijf jaar zal zijn"), om in onderdeel 29 de hoogte van de verlangde vergoeding en de door hem voorgestelde correctiefactor van 2,5 op de zogenaamde kantonrechtersformule vooral met "de grievende wijze waarop [verweerster] [eiser] heeft bejegend" in verband te brengen. Een vaststelling van het aan de effecten van het concurrentiebeding toe te rekenen deel van de vergoeding wordt overigens ook hierdoor bemoeilijkt dat de kantonrechter van onzekerheid met betrekking tot de handhaving van het concurrentiebeding is uitgegaan (zie 2.6 en 2.7 hiervoor) en het voor de hand ligt dat hij die onzekerheid ten gunste van [verweerster] in de vergoeding heeft verdisconteerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a80a7cd859e208ae96ae7b7a3f9dc819a012e8ace97bc608eaa024c5ada88951 | shasum -a 256