Alinea 63 Parket bij de Hoge Raad 7 december 2001

18) Middelonderdeel B klaagt verder dat de beslissing van het hof over de verdiencapaciteit van de vrouw, ook afgezien van het door het middel verdedigde uitgangspunt (met betrekking tot de motiveringseis), onvoldoende gemotiveerd is; maar als men het uitgangspunt voor onjuist houdt, zie ik niet in dat die klacht kan opgaan. Het hof heeft zijn onderhavige vaststelling gemotiveerd door te verwijzen naar het (onweersproken) feit dat de vrouw (betrekkelijk) recente werkervaring heeft, naar haar leeftijd, naar de leeftijd van de nog thuis wonende kinderen (kennelijk, zij het stilzwijgend, aannemend dat die leeftijd meebrengt dat deze kinderen slechts weinig aandacht van de vrouw behoeven); en tenslotte door te verwijzen naar de (door het hof klaarblijkelijk als gunstig beoordeelde) situatie op de toenmalige arbeidsmarkt(15). Dat zijn factoren die ongetwijfeld kunnen bijdragen tot het oordeel dat de vrouw over (enige) verdiencapaciteit beschikt. Onvoldoende of onbegrijpelijk gemotiveerd is dat oordeel daarom volgens mij niet(16). De motiveringsplicht gaat niet zo ver dat de rechter de mate waarin hij aan door hem vastgestelde factoren gewicht heeft toegekend, in kwalitatief of kwantitatief opzicht nader moet aangeven (verondersteld al dat dat mogelijk is)(17). Of men 's hofs beoordeling juist acht kan gevoeglijk buiten beschouwing blijven, nu voor beoordeling van die beoordeling, in cassatie geen plaats is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/10fa512636c76bcfe0de6f6ae26a3f4b9c97ab71ed95dd6314ce35faf119df16 | shasum -a 256