Alinea 19 Parket bij de Hoge Raad 21 december 2001

1.6Bij vonnis van 11 februari 1998 heeft de rechtbank de vordering op de primaire grondslag toegewezen. Kort samengevat overwoog zij daartoe als volgt. Door de verklaringen van de door [eisers] voorgebrachte getuigen is de door hen gestelde koopovereenkomst bewezen. De verklaringen die in tegenverhoor zijn afgelegd, kunnen daaraan niet afdoen (rov. 4.3-4.14). Daarom rustte op [verweerder] de inspanningsverplichting om de noodzakelijke financiering voor de aankoop te krijgen. Hij heeft aan deze verplichting niet voldaan en heeft daartoe zelfs niet eens een serieuze poging ondernomen (rov. 4.15). Tegen de stelling van [eisers] dat tussen partijen een boetebeding is overeengekomen, is door [verweerder] in wezen alleen het verweer gevoerd dat deze boete onlosmakelijk was verbonden met de door [eisers] aanvankelijk verlangde aanbetaling, waarvan partijen uiteindelijk hebben afgezien. In de getuigenverklaringen valt echter voldoende steun te vinden voor het standpunt van [eisers] dat de boeteclausule en de aanbetaling niet onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn gebleven, terwijl uit deze verklaringen voorts volgt dat dit beding wel degelijk onderdeel uitmaakte van de koopovereenkomst. Nu vaststaat dat [verweerder] in verzuim is geraakt met de nakoming van zijn verplichtingen, is hij de overeengekomen boete zonder meer verschuldigd (rov. 4.16-4.18).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3c8a7188276c5d3579e5657a2acdb9d91430aca0df7ed42731383cac43ccc31e | shasum -a 256