Alinea 39 Parket bij de Hoge Raad 7 september 2001

3.2. De rechtsgang van 69 Fw staat, zoals gezegd, open voor schuldeisers17. Het middel stelt de vraag aan de orde of het noodzakelijk is, dat degene die van deze rechtsgang gebruik wil maken reeds schuldeiser is op het moment waarop het faillissement wordt uitgesproken, althans op het moment waarop hij zich tot de rechter-commissaris wendt met het rekest ex art. 69 Fw, dan wel het voldoende is, dat de betrokkene de hoedanigheid van schuldeiser heeft op het ogenblik waarop de rechtbank in hoger beroep beslist. De rechtbank (blz. 3) gaat ervan uit, dat Mayr-Melnhof ten tijde van de faillietverklaring en de indiening van het rekest ex art. 69 Fw nog geen schuldeiser in het faillissement van [A B.V.] was, maar ten tijde van de behandeling in hoger beroep wel. De wetsgeschiedenis van art. 69 Fw geeft geen antwoord op deze vraag18. In de rechtspraak wordt aangenomen, dat de term "schuldeisers" in art. 69 Fw ziet op degenen, die reeds schuldeiser waren vóór de faillietverklaring; de zgn. boedelschuldeisers kunnen geen gebruik maken van de rechtsgang van art. 69 Fw19. In HR 10 mei 1985, NJ 1985, 791 m.nt. G (rov. 3.3.1), wordt benadrukt, dat voor ingrijpen door de rechter-commissaris op de voet van art. 69 Fw voorwaarde is, dat zulks is verzocht door één of meer van degenen die een zodanig verzoek naar luid van art. 69, eerste lid, kunnen doen. Dit volgt niet alleen uit de tekst van de bepaling, maar ook uit de strekking ervan: de bepaling beoogt de curator te stellen onder controle "van hen, in wier belang hij is aangesteld". De aangehaalde rechtspraak maakt weliswaar duidelijk, dat anderen dan de in art. 69 Fw genoemde personen geen gebruik kunnen maken van deze rechtsgang, maar geeft geen uitsluitsel over de vraag, of de status van schuldeiser in de zin van dit artikel alsnog kan worden verkregen in de loop van de procedure.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c5b2b6230f7fa4588ed7f154638970fa1c163c6987d94d301d6cebfa103868ef | shasum -a 256