Alinea 23 Parket bij de Hoge Raad 19 juni 2001

15. Indien de gegevens overigens wél juist in de GBA waren opgenomen, zou zijn gebleken dat verdachte op 29 maart 1999 - toen tevergeefs werd getracht de appèldagvaarding uit te reiken aan het adres [a-straat 1] te [plaats] - niet als ingezetene was ingeschreven in de basisadministratie persoonsgegevens en van verdachte evenmin een feitelijk woon- of verblijfsadres bekend was. In dat geval had de appèldagvaarding overeenkomstig het bepaalde in art. 558, eerste lid onder b sub 3º, Sv, moeten worden uitgereikt aan de griffier van de rechtbank in het arrondissement waar de zaak zal dienen. De akte van uitreiking vermeldt dat de appèldagvaarding op 21 april 1999 is uitgereikt aan de griffier van de arrondissementsrechtbank te 's-Gravenhage. Hieruit volgt dat de appèldagvaarding is betekend overeenkomstig art. 558, eerste lid onder b sub 3º, Sv. Nagelaten is slechts, door het zogeheten VIP-systeem te raadplegen, te onderzoeken of verdachte op dat moment was gedetineerd (HR 5 december 2000, NJ 2001, 124 rov. 3.4.). Dit verzuim zou in de onderhavige zaak niet hoeven te betekenen dat de appèldagvaarding onjuist is betekend, aangezien niet is aangevoerd dat verdachte op 21 april 1999 als zodanig was gedetineerd zodat het ervoor mag worden gehouden dat dit niet het geval is en verdachte in cassatie door een raadsman wordt bijgestaan. De controle of verdachte is gedetineerd vloeit immers niet voort uit de wet, die overigens - behoudens art. 279 Sv - verzuimen in de betekening niet langer met nietigheid bedreigt (zie art. 590, eerste lid, Sv). Daarom bestaat in gevallen als de onderhavige de nodige ruimte om geen consequenties te verbinden aan mogelijke verzuimen in de betekening indien de verdachte daardoor redelijkerwijs niet in een te respecteren belang is geschaad (vgl. HR 25 juni 1985, NJ 1986, 124).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e960db8a172f9ca98c4691574be4b8f0f6a7cae231d88f891a0a239d2330fb0a | shasum -a 256