Alinea 18 Parket bij de Hoge Raad 12 februari 2002

In dit geval doet zich de situatie voor dat de advocaat stukken uit zijn dossier ter hand stelt van zijn extern adviseur teneinde deze in staat te stellen zich over een bepaalde vraag een oordeel te vormen en daaromtrent aan de advocaat te rapporteren. Als de advocaat aan de adviseur gegevens ter hand heeft gesteld die volgens de advocaat onder zijn verschoningsrecht vallen zal het aan de hand van die gegevens opgemaakt rapport een inhoud plegen te hebben waaraan die gegevens zijn te ontlenen. Als het afgeleid verschoningsrecht alleen zou rusten op de stukken die van de advocaat afkomstig zijn en niet op het rapport dat de externe adviseur opmaakt zou het verschoningsrecht illusoir worden. Het ligt immers in de aard der externe advisering besloten dat om een advies of verslaglegging wordt gevraagd waarin de deskundige aan de door de advocaat verstrekte gegevens een meerwaarde toevoegt. Die verstrekte gegevens kunnen nauwelijks worden afgezonderd van het advies in die zin, dat van het advies wél kennis zou kunnen worden genomen terwijl de gegevens van de verschoningsgerechtigde afkomstig verborgen zouden kunnen blijven. In wezen strekt het verschoningsrecht zich niet uit tot de meningen of uitlatingen van de externe adviseur, maar enkel tot de gegevens die van de verschoningsgerechtigde afkomstig zijn en die in het rapport zijn verwerkt. Het is aan de verschonings-gerechtigde om zich erover uit te laten of kennis kan worden genomen van de inhoud van het rapport zonder dat deze gegevens ter kennis komen van anderen. Welnu, uit de vaststellingen van de rechtbank blijkt dat de advocaat zich op het standpunt beroept dat het gehele rapport onder het verschoningsrecht valt. Dat standpunt verdient, zoals gezegd, in beginsel te worden gerespecteerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0f03bf0ebca54b75bada502d03cc79a13a9f72a46bb847c0e1ee94a8e0413329 | shasum -a 256