Alinea 91 Parket bij de Hoge Raad 1 februari 2002

2.26. FGH c.s. hebben in hun schriftelijke toelichting (blz. 13-14) hiertegen ingebracht dat de jurisprudentie over doorbraak van de wettelijke uitsluiting van aansprakelijkheid van de aandeelhouder niet heeft geleid (in elk geval anno 1982 of 1983 niet had geleid) tot een algemene zorgplicht van de verkopende grootaandeelhouder voor de belangen van de schuldeisers van de vennootschap. Een doorbraak van aansprakelijkheid werd slechts aangenomen in bijzondere gevallen, zoals de grootaandeelhouder die opzettelijk vermogen aan een dochtervennootschap onttrekt, die tegenover schuldeisers een valse schijn van kredietwaardigheid van de vennootschap ophoudt of die de vennootschap verplichtingen laat aangaan terwijl hij weet of redelijkerwijs behoort te begrijpen dat de vennootschap die verplichtingen niet zal kunnen nakomen. Dergelijke situaties zijn in dit geding niet aan de orde. Als er al enige zorgplicht voor de verkoper geldt jegens de schuldeisers van de vennootschap, dan strekt deze zorgplicht zich - afgaande op de jurisprudentie over doorbraak van aansprakelijkheid - uit over de belangen van gewone schuldeisers. Tot dusver is in de rechtspraak niet aangenomen dat de zorgplicht van de verkoper/grootaandeelhouder zich mede uitstrekt tot het bewaken van de invorderingsbelangen van de fiscus. Overigens is de fiscus zelf in staat zijn invorderingsbelangen te behartigen. Tot zover de belangrijkste argumenten van FGH c.s.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ff083676f28b6fa33430462a812abd703eb5ef059a5b1fc855e160edd27a1880 | shasum -a 256