Alinea 98 Parket bij de Hoge Raad 1 februari 2002

2.31. Wanneer de bodemsaneringsjurisprudentie wordt overgezet naar het huidige geschil, waar het eveneens gaat om een ongeschreven zorgvuldigheidsnorm in het kader van art. 1401 (oud) BW, zou de vraag als volgt komen te luiden: hebben FGH c.s. anders gehandeld dan zij hadden moeten doen teneinde geen schade toe te brengen aan een bepaald belang van de Staat of de Ontvanger(36) dat zij hadden behoren te ontzien, waartoe mede is vereist dat FGH c.s. dat belang kenden of hadden behoren te kennen? Deze wijze van benaderen leidt niet tot een andere uitkomst. In de bodemsaneringszaken ging het om een belang dat de Staat zich op een gegeven ogenblik (door de Hoge Raad gefixeerd op 1 januari 1975) is gaan aantrekken. Vóór die datum behoefde de bodemvervuiler in beginsel niet erop bedacht te zijn dat hij door zijn handelen een belang van de Staat zou schenden. In het onderhavige geval ligt het anders. Ook indien men de Ontvanger vóór 1 juni 1990 gebonden acht aan het gesloten stelsel en een vordering op grond van onrechtmatige daad tegen de verkoper daarom uitgesloten, wil dat m.i. niet zeggen dat het hier geschade belang van de Ontvanger - te weten het belang om langs de weg van de toenmalige invorderingswet 1845 de vennootschapsbelasting over het behaalde verkoopresultaat in te vorderen bij de belastingplichtige vennootschap - niet een rechtmatig belang van de Ontvanger zou zijn dat FGH c.s. behoorden te kennen en waarmee zij rekening behoorden te houden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ff083676f28b6fa33430462a812abd703eb5ef059a5b1fc855e160edd27a1880 | shasum -a 256